Seksualiteit is veel meer dan seks alleen. Het is wat ik kan voelen in mijn onderbuik, en wat zich kan verspreiden over m’n hele lichaam. Het is zo belangrijk dat ik er mee verbonden kan zijn. Dat ik het zie als een deel –  een belangrijk deel – van wie ik ben als mens. Dan ben ik pas ten volle mens.  Als ik die seksualiteit niet kan beleven in het dagelijks leven, ben ik veel vlakker, grijzer, … Seksualiteit maakt het leven juicy, diep, intens, kleurrijk en geurrijk. Het maakt het leven vol.

Bovendien bepaalt het ook mijn autoriteit. Het zorgt er voor dat ik gegrond ben en vanuit mijn midden aangeef wat ik wil en wat niet. Dit in tegenstelling tot autoriteit vanuit mijn hoofd. Waarbij ik me dan wel buig over het probleem en vandaaruit reageer, maar waarbij ik in mijn midden, in mijn lijf, veel meer ‘wegduwbaar’ ben. Vanuit mijn seksualiteit voel ik een natuurlijke autoriteit.

Seksualiteit is voor mij ook vruchtbaarheid, in de nauwe én in de ruime betekenis van het woord. Nieuwe kiemen doen ontspruiten. Zaad tot leven brengen: in de mens, in de natuur, in een idee, in een creatie, … Daar waar nieuw leven uit voortkomt. Waar het bruist!

In die zin verbindt onze seksualiteit zich ook met de natuur in zijn geheel en met de natuur in onszelf. De cyclische vrouwelijke seksualiteit verbindt ons met, maakt dat we deel zijn van, de natuur die ook cyclisch is. Iedere maand ontspruit er leven in ons, dat nadien terug afbreekt, om uiteindelijke te rusten in stilte. Zoals de cirkel van dag en nacht, de seizoenen en het wassen van de maan, … Of de cirkel van geboren worden, het doorlopen van alle stadia van het leven en te sterven. Om uiteindelijk begraven of uitgestrooid te worden, zodat we weer worden opgenomen in die cyclus.

Als we seksualiteit ten volle integreren in ons leven, is er plaats voor het hoogste genot en de diepste angst, voor liefde en woede, kwetsbaarheid en macht, geven en ontvangen,… Het gaat bovenal over leven en dood en de spanning tussen beiden. Het is een vurige stroom die soms niet te temmen en alom aanwezig is en op andere momenten ondergronds mee smeult, bijna vergeten.

In onze seksualiteit stroomt onze levensenergie, onze passie, ons vuur en onze creativiteit. Verbind je er mee…

Geef het vorm als een wilde boom, met haar wortels diep in de aarde verstrengeld. Haar grillige stam stijgt sensueel naar de hemel, haar levenssap stroomt door haar anderen. En haar weelderige armen brengen het leven tot uitvoering, dragen vrucht.

Het is ongelofelijk hoe we in die cyclus zijn ingebed en er mogen naar leven. The rise and the fall. Het bloesemen, bloemen en vruchten dragen, afsterven en rusten.

Telkens weer. En zo is het.

Nooit hetzelfde, maar steeds nieuwe kansen om naar onszelf te kijken, ons leven te leven, onszelf en anderen lief te hebben. Telkens weer een nieuw geschenk dat we kunnen aannemen. Waar we kunnen naar luisteren. Om zo onszelf te eren. Niet steeds dezelfde ‘happy’ te moeten zijn, maar te mogen fluctueren zoals de seizoenen. Stil of vol overgave.

Advertisements