De grijzende Sheila Na Gig, de oude Ierse godin van geboorte en dood, die met haar handen haar yoni opentrekt, versierde menig kerkdeur tot ze werd vernield of weggehaald door hen die er aanstoot aan namen. De Kelten vereerden de geheiligde kracht van vrouwelijke geslachtsdelen en zij maakten er beelden van ter bescherming. Sheila Na Gig staat hier afgebeeld als een toverkol (wijze vrouw) ten voeten uit: magere ribbenkast, verdorde en uitgezakte borsten, met nog maar een paar tanden en schaarse haren, maar in de pracht van haar leeftijd toch uitdagend en levendig. Alle vrouwen hebben het recht deze pracht te eisen. Zij daagt je uit haar aan te kijken, je angst voor de ouderdom onder ogen te zien en openlijk je lof voor wat oud wordt en sterft uit te spreken.

Sheila Na Gig grijnst provocerend naar je en nodigt je uit je samen met haar te openen. Nu is het moment gekomen je open te stellen voor nieuwe ervaringen, mensen, plaatsen en dingen. Nu is het moment gekomen nieuwe projecten op te zetten, nieuwe richtingen in te slaan, dapper naar buiten te treden. Het universum vraagt je buiten te komen spelen.

 

Ik pronk met mijn vulva zodat ieder het ziet

Ik trek haar wijd open

de poort waardoor alles passeert

de toegang tot het leven

Ik nodig je bij me binnen

Open jezelf voor wat is

als je iets belangrijk hebt

laat het zien

aan iedereen

ik ben de ingang tot de wereld

de heilige en de horkerige

de wilde en de brutale

ik ben de toverkol

geopend door zoveel gedraai

afgebroken

ingebroken

doorgebroken

ik ben de poort naar het leven

en ik zeg

Open je!

 

Uit: Het godinnen orakel, Amy Sophia Marashinsky

 

Waarom Sheila Na Gig?

Omdat zij de energie, het levende, de passie, het seksuele samenbrengt met de dood, het verval, de stilte, … En dit is volgens mij HET LEVEN. Ik wil dan ook graag het leven bezingen in al haar facetten. Vooral hoe de vrouw verbonden is met het leven. En natuurlijk niet de vrouw alleen, de man evenzeer. Maar de vrouw bij uitstek, omdat zij in haar de levenscyclus draagt van het ontspringen van leven, de volle bloei, het vallen van de bladeren en de tijd waar alles dood lijkt, waar alles rust. Om dan weer helemaal opnieuw te beginnen. Ze draagt deze cyclus iedere maand in zich én dit is haar hele leven.

Advertisements